ต้องอดทนเพื่อต่อลมหายใจ เเค่เดินผ่านใครเขาก็กลัวจะมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่ออะไร

0
472

นานแค่ไหนแล้วชีวิตต้องอยู่อย่างเดียวดายไร้ญาติขาดมิตร กี่ฝนกี่หนาวผ่านมาซึ่งต้องใช้ชีวิตอดทนให้มีลมหายใจผ่านมาถึงทุกวัน เพราะมนุษย์เป็นผู้ตัดสินชีวิตเขาซึ่งเขาไม่สามารถเลือกได้ ทำได้เพียงยอมรับในโชคชะตาอันไม่ยุติธรรมเพื่อรอวันหมดลมหายใจมันคงเป็นสิ่งเดียวซึ่งจะทำให้ชีวิตมีความสุขมากกว่าได้อยู่ต่อ

 

มีผู้ใช้เฟซบุ๊กที่ใช้ชื่อว่า วาสนา พลเยี่ยม เขาได้โพสต์เรื่องราวลงในกลุ่มคนรักหมา เธอได้พบน้องหมาจรตัวหนึ่งแถวสุขุมวิทสายเก่าเขตบางประกง ครั้งแรกเมื่อได้พบน้องน้องรู้สึกน่าสงสารมากสายตาอันเศร้าของน้องได้ส่งผ่านให้เธอได้รับรู้ถึงความรู้สึกอยู่ข้างในแม้เขาจะพูดมันออกไม่ได้

น้องอายุมากแล้วร่างกายก็ผอมอ่อนแรงหน่ำซ้ำยังโชคไม่ดีน้องยังป่วยทางผิวหนังเป็นเวลานาน น้องต้องอดทนผ่านร้อนผ่านหนาวมานานแค่ไหนกันทำไมมนุษย์ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นสัตว์ประเสริฐถึงได้ทำกันได้ลง หนึ่งชีวิตได้เกิดมาอย่างไร้ความสุขทำได้เพียงอดทนและยอมรับในโชคชะตาซึ่งพวกเขาไม่ได้เลือกเอง เพื่อรอวันสุดท้ายจะมาถึง

มีผู้คนมากมายได้เข้ามาแสดงความคิดเห็นกันมากมายต่างๆนาๆ มีบอกวิธีการรักษาต่างๆนาๆซึ่งเป็นประโยชน์อย่างมากและโชคดีได้ผู้ใจดีรับไปเลี้ยง ขอขอบคุณผู้ใจซึ่งใช้เฟสบุ๊คชื่อว่า Unnruenan Nutsati ได้เข้ามาช่วยเหลือน้องขอบคุณมากๆคะ ขอให้ท่านมีความสุขความเจริญชีวิตพบเจอแต่สิ่งดีดี

และขอให้น้องหายจากการป่วยและใช้ชีวิตใหม่ซึ่งเหลืออยู่ไม่มากอย่างมีความสุขคงจะไม่มีใครจะลำบากไปตลอดชีวิตเมื่อมีพายุฝนต้องมีสักวันท้องฟ้าสดใสต้องกลับมา สิ่งเดียวซึ่งทำได้คือจดจำชีวิตซึ่งเคยลำบากเอามาเป็นบทเรียนเพื่อไม่ให้เกิดขึ้นอีกฟ้าหลังฝนสวยงามเสมอเมื่อมีชีวิตอยู่ก็ต้องสู้กันต่อไป สู้ๆนะคะ

 

ที่มา วาสนา พลเยี่ยม