เล่าทั้งน้ำตา!! หนุ่มบอกเล่าเรื่องราวการใช้ชีวิตร่วมกับสุนัขมาตลอด 12ปี จนถึงวันสุดท้ายของชีวิต!!

0
1606

เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2561 ผู้ใช้งานเฟสบุ๊กคุณ : Thepparit Chabumnet ได้เผยแพร่เรื่องราวของสุนัขตัวหนึ่ง ซึ่งทางเจ้าของเองเลี้ยงด้วยความรักมาโดยตลอด ตลอดระยะเวลา 12 ปีที่ผ่านชายหนุ่มท่านนี้ได้บอกเล่าเรื่องราวที่ทำเอาชวนคิดถึงซึ่งคนรักหมาจะเข้าใจเป็นอย่างดี และสุนัขตัวนี้มีชื่อว่าเจ้า Rocky

.

โดยทางเจ้าของโพสต์ได้ระบุข้อความเอาไว้ว่า

น้องหมา(Rocky)ผมเสียชีวิตเมื่อว่าน อยู่ด้วยกัน 12 ปี เลี้ยงมาตั้งแต่อายุแค่ 7 วัน กินนอน เช็ดขี้ เช็ดเยี่ยว ให้เขาตลอด เวลาไม่สบายไม่ว่าเขาจะทำอะไร ผมไม่เคยตี แค่ดุเสียงดังเท่านั้น ผมเลี้ยงเขาในบ้าน ให้ข้าวเขา 2 มื่อ+ขนมปังกับนมจืดทุกวัน เปิดพัดลมให้ 1 ตัว(24 ชม.) อาบให้น้ำทุกอาทิตย์ กิจวัตรประจำวัน เช้าก่อนผมออกไปวิ่ง ไปปั่นจักรยาน หรือไปทำงาน ต้องพาRocky ไปเยี่ยว เดินเล่น อึ ก่อนทุกวัน

ผมไปต่างจังหวัดได้ไม่เกิน 3 วันเป็นห่วงเขา…Rocky เป็นหมาพันธ์ผสม พ่อเป็น อัลเซเชียน แม่เป็น บูลด็อก …Rocky จึงออกมาเป็นหมาประหลาด ตัวใหญ่ หัวใหญ่ (40 กก.)…แต่เป็นหมาใจดี ไม่เคยกัดใคร แถมกล้ว หมา แมว ทุกตัว ที่จะกัดเขา คนแถวบ้านชอบมาเล่นกับเขา โดยเฉพาะเด็กๆ…Rocky จะกินทุกอย่าง ของโปรดคือ นม ตับไก่(ต้ม ทอด ย่าง) ได้หมด

ขนมปังกินได้เป็นแถวสบายเลย อิ่มแล้วพี่เขาก็นอน มีละเมอ บ่นด้วย เคยหนีน้ำท่วมปี 54 (ศาลายา) มาด้วย…เมื่อปี56 ช่วงเขาไม่สบายผม พาไป รพ. เขานอน รพ. 4 วัน ค่ายาค่ากิน บรา บรา บรา ซัดไป 3 หมื่นกว่า เมื่อปลายปีที่แล้ว Rocky ก็สร้างวีกรรม โดยการกิน ซองมาม่า เป็ดย่าง(สีเหลืองของเล่นเด็ก) อะไรอีก 2-3 อย่าง เขาไม่ยอมนอนตะเกียกตะกายขึ้นบันได ไปหาผมที่ชั้น 2 (บันได 20 กว่าขั้น)

คืนนั้นก็ไม่ต้องนอนกัน เช้าพาไปหาหมอที่ รพ.มหิดล เอ็กซเรย์ช่องท้อง ทุกคนตกใจว่าเป็๋ดยางและซองมาม่าไปอยู่ในท้อง Rocky ได้ยังไง สรุป หมอบบอกว่าต้องผ่าออกเท่านั้น จัดไปครับ โดนไปอีก 18,000…ยังเรื่องราวอีกมากมาย ตลอด 12 ปีที่อยู่ด้วยกัน…ทำใจลำบากมากครับ ยิ่งตอนไปรับศพเขา

ผมบอกอย่างไม่อายเลยว่า เห็นเขาในถุงดำ น้ำตาผมไหลออกจากตาตลอดทางจนหมอต้องมาช่วย ตอนพาเขาไปเผาที่วัดตะเคียน พระท่านให้เด็กวัดมาช่วยยกขึ้นเตา…ผมขออุ่มเขาเป็นครั้งสุดท้ายแล้วยืนมองไฟไหม้ร่างเขา จนประตูเตาเผาปิด พระท่านถามว่า เถ้ากระดูกจะให้ที่วัดเอาไปลอยอังคารให้ไหม…ผมบอกว่าผมขอเอาไปลอยเอง…

 

ตอนรับเถ้ากระดูกเขาในห่อผ้าข้าวบาง ผมเข่าอ่อน แถบทรุดลงกับพื้น…พอมาถึงบ้านผมบอกกับเขา(เถ้ากระดูก) ว่า Rocky เข้าบ้านกัน ผมนั่งทรุดอยู่ตรงที่เขาเคยนอนประจำ ทำอะไรไม่ถูก มองไปทางไหนก็เห็นภาพเขา…จนตั้งสติได้แล้วบอกตัวเองว่าพอแล้วจะไม่เลี้ยงหมาอีกแล้วในชีวิตนี้ทำใจยากมาก

ปล.ผมขออนุญาติระบายความรู้สึกของคนรักหมาในเวลาที่เขาจากเราไปเท่านั้น…ขอบคุณครับ

ทางตามติดก็ขอแสดงความเสียใจกับผู้เป็นเจ้าของของเจ้า Rocky ด้วยนะครับ คนเลี้ยงหมาคงจะเข้าใจดีกับการสูญเสีย เราทำได้เพียงใช้ทุกวินาทีที่มีค่าเพื่อมอบความรักและความเอาใจใส่ หากเมื่อวันใดเมื่อวันที่เขาตายจากไป คนเลี้ยงหมาหรือแมวก็ต้องทำใจให้ให้ถึงแม้ว่ามันจะยากก็ตาม Rip Rocky

ขอขอบคุณ : Thepparit Chabumnet